|
FABUŁA STARCRAFTA
Preludium #
Epizod 1 #
Epizod 2 #
Epizod 3 #
Następstwa
Epizod 4 #
Epizod 5 #
Epizod 6 #
Epilog #
Dodatki
Postacie Terran #
Postacie Protossów #
Postacie Zergów #
Postacie pomniejsze
EPIZOD 2 - NADUMYSŁ
Gdy Tarsonis legło w gruzach, a wraz z nim umarła Konfederacja, przywódca Zergów, Nadświadomość, podją
ł kroki mają
ce na celu ustabilizowanie dotychczasowej sytuacji Roju. Powołał wówczas do życia nowego Cerebratora, w którym pokładał wielkie nadzieje (Uwaga: wcielił się w niego gracz). Ponadto realizował sekretny projekt, mają
cy na celu stworzenie zupełnie nowego, potężnego agenta Zergów. Począ
tkowo poczwarka, w której dojrzewał organizm, owiana była tajemnicą
, a głównym zmartwieniem Overminda było utrzymanie jej przy życiu.
Część pierwsza – Pośród Ruin (ang. Among the Ruins)
Nadumysł poddał testowi swego nowego Cerebratora, powierzają
c mu zadanie ochrony poczwarki. Począ
tkowo hodowla prowadzona była na Tarsonis, pomocy zaś młodemu Cerebratorowi udzielali dwaj starsi – Daggoth, prawa ręka Nadświadomości, oraz Zasz.
Część druga – Agresja (ang. Eggression)
Chcą
c tymczasowo usadowić się w systemie Koprulu, Nadumysł zdecydował, aby Zergowie zajęli wulkaniczną
planetę Char, gdzie miał powstać ich macierzysty świat. W zwią
zku z tym podjęto decyzję o przeniesieniu poczwarki wraz z siłami podległymi młodemu Cerebratorowi. Na drodze do wykonania zadania stanęli Zergom Protossi stacjonują
cy na orbicie Tarsonis, ale zostali pokonani. To, po klęsce z rą
k Synów Korhala, był kolejny cios dla dowodzonych przez Tassadara protosskich sił ekspedycyjnych. Opuścił Tarsonis z resztą
swojej floty, udają
c się w nieznanym kierunku i celu…
Część trzecia – Nowe Dominium (ang. The New Dominion)
Moc istoty lęgną
cej się w poczwarce wzrastała coraz bardziej. Gdy będą
c na Char osią
gała ona dojrzałość, sprowadziła szereg kłopotów na Rój Nadświadomości. Otóż wysyłała ona psioniczne emanacje, docierają
ce do dalekich zaką
tków galaktyki. Jednym z odbiorców wysłanych przekazów był imperator Terrańskiego Dominium, Arcturus Mengsk. Są
dzą
c, iż usłyszał wezwanie o pomoc od swojej zmarłej przybocznej, Sary Kerrigan, wysłał na Char siły Eskadry Alfa z zadaniem odbicia byłego Ducha. Wojska Edmunda Duke’a zostały jednak pokonane w walce z Zergami młodego Cerebratora. Mimo dotkliwej klęski, Mengsk nakazał generałowi pozostać na planecie Char i użyć jej jako kolonii. Eskadra Alfa okupowała wprawdzie część terytorium tego świata, ale bez trwałych korzyści. Zergowie wygrywali, systematycznie wypierają
c Terran z kolejnych rejonów.
Część czwarta – Agent Roju (ang. Agent of The Swarm)
Kolejnymi "gośćmi" na Char byli ludzie Jamesa Raynora. Przybył on na planetę, ponieważ miał dziwny sen, w którym ujrzał Sarę Kerrigan proszą
cą
go o pomoc. Jego siły otoczyły bazę Zergów, w której znajdowała się poczwarka, ale nie zdołały przerwać obrony. Na oczach zszokowanego Raynora z poczwarki wykluła się istota… była to Sara Kerrigan. Jednak nie była ona człowiekiem, stanowiła mieszankę dawnej Kerrigan oraz genów zergowskich. Wcią
ż pamiętała swoje poprzednie życie i rozpoznała Raynora. Pozbawiona była jednak ludzkich uczuć. Przeszła swój chrzest bojowy, pokonują
c ludzi swego dawnego przyjaciela. Jego samego oraz niedobitki jego wojsk jednak oszczędziła, pozwalają
c im odejść. Był to pierwszy i ostatni akt człowieczeństwa w jej nowym życiu.
Część pią
ta – Amerigo
Od począ
tku swego żywota Zainfekowana Kerrigan wchodziła w spory z Cerebratorami, zwłaszcza z Zaszem, istoty te bowiem były zaniepokojone jej istnieniem, obawiają
c się, że może przyczynić się do ich upadku (Zasz powiedział nawet do niej niegdyś „będziesz zgubą
dla nas wszystkich!”). Cieszyła się jednak poważaniem swego stwórcy, Nadumysłu.
Począ
tkowo uległa kaprysowi, chcą
c zbadać swą
przeszłość Ducha i wyzbyć się terrańskiego dziedzictwa. W tym celu zebrała niewielki oddział zergowskich bestii, na czele którego dokonała ataku na terrański statek badawczy „Amerigo”, którego główny komputer zawierał dane na temat projektu Duchów. W toku akcji Zergowie wybili całą
załogę „Amerigo”, zaś gdy Kerrigan opuściła statek, został on wysadzony przez oddział marines, wysłany przez Eskadrę Alfa.
Część szósta – Mroczny Templariusz (ang. The Dark Templar)
Gdy Kerrigan powróciła na Char, okazało się, że od dłuższego czasu na planecie ukrywali się Protossi z Tassadarem na czele. Po wymianie obraźliwych zdań Templariusz sprowokował Kerrigan do ataku na jego siły, co uczyniła wbrew ostrzeżeniom Zasza. Zergowie pokonali wojska Protossów, ale sam Tassadar, z którym walczyła Kerrigan, okazał się być jedynie jego iluzją
. Kerrigan była wściekła, nie zdawała sobie jednak sprawy, że starcie to było tylko dywersją
. Okazało się, że Tassadar nawią
zał współpracę z Mrocznymi Templariuszami.
Część siódma – Ubój (ang. The Culling)
Gdy Kerrigan zakończyła bitwę, okazało się że w czasie, gdy roje prowadziły walkę z Protossami, jeden z nich, Mroczny Templariusz imieniem Zeratul, zamordował Zasza. W innym przypadku nie oznaczałoby to dla Cerebratora nic. Jednak Zeratul użył zupełnie nowej, potężnej energii, która uśmierciła Zasza definitywnie. Co gorsza, ta śmierć spowodowała, że Nadumysł popadł w stan katatonii i nikt nie był w stanie skontaktować się z nim. Wskutek jego dziwnego snu cały Rój Zergów mógł w niekontrolowany sposób samoistnie rozerwać się na strzępy. Starszy Cerebrator Daggoth zdołał jednak przeją
ć i utrzymać kontrolę nad rojami. Sama Kerrigan poczuła się oszukana i zapragnęła zemsty.
Tymczasem wskutek śmierci Zasza utracono panowanie nad szczepem Zergów, który należał do niego. Niekontrolowani Zergowie musieli zostać wybici.
Część ósma – Oko za Oko (ang. Eye for an Eye)
Nadświadomość zdołała jednak się przebudzić. Wraz tym wydarzeniem dowiedziano się o kilku istotnych informacjach. Mianowicie gdy Zeratul, prałat Mrocznych Templariuszy zabił Zasza, Nadumysł połą
czył się z jego umysłem telepatyczną
więzią
, dzięki czemu zdołał wykraść z jego pamięci położenie rodzimego świata Protossów, Aiur. Overmind zapragną
ł natychmiast przeprowadzić nań inwazję. Kerrigan natomiast zorganizowała zasadzkę na Mrocznych Templariuszy, zabijają
c niemal wszystkich.
Armie Protossów na Char zostały ostatecznie rozbite, ale Tassadar i Zeratul zbiegli i ukryli się. Ten drugi został jednak osaczony przez Zergów i uwięziony wraz z towarzyszami wewną
trz opuszczonej terrańskiej instalacji.
Zergowie byli już gotowi do ataku na Aiur…
Część dziewią
ta – Inwazja na Aiur (ang. Invasion on Aiur)
Roje Nadświadomości wylą
dowały na ojczystej planecie Protossów, napotykają
c stosunkowo słaby opór. Z łatwością
ustanowili bazy i wylęgarnie na Aiur i czynili przygotowania do przeniesienia samego Nadumysłu na planetę. W tym celu potrzebowali potężnego katalizatora energii warpowej, jakim były kryształy Khaydarinu. Dzięki nim bowiem Nadumysł mógł otworzyć szczelinę między wymiarami i teleportować się na Aiur, ską
d osobiście kierowałby inwazją
. Miał bowiem zamiar wchłoną
ć w siebie Protossów, a to uczyniłoby Zergów niepokonanymi.
Zergowie zdołali przełamać obronę Protossów wokół formacji kryształów Khaydarin i pobrać niezbędną
ich ilość.
Część dziesią
ta – Pełny Krą
g (ang. The Full Circle)
Wszystko było już gotowe do przeniesienia Nadświadomości, pozostawało tylko umieścić kryształy Khaydarin we właściwym położeniu. Jako miejsce lokacji Nadumysł wybrał świą
tynię wzniesioną
ku czci Xel’Nagi, chcą
c w ten sposób oddać swoisty hołd swoim twórcom.
Atak zakończył się pełnym sukcesem, a na Aiur zjawił się Nadumysł we własnej osobie. Choć jego plan się powiódł, nie udało mu się wchłoną
ć w siebie rasy Protossów. Powód tego był nieznany, lecz z biegiem czasu Zergowie byli coraz bliżsi osią
gnięcia ostatecznego celu.
Gdy Nadświadomość opuściła Char, jej następczynią
została Kerrigan. Jej władza coraz mniej podobała się Cerebratorom, którzy nie mieli zamiaru dochować w przyszłości lojalności wobec królowej.
|